سلام...آنجا که مغرور میشوی سقوط شروع میشود...آنجا که سرت را به جای شکر به نشانه تکبر بالا میگیری...آنجا که شرح حالت را ....و هر چه بیشتر وسواس خرج میکنی و بیشتر سخت میگیری...بیشتر امتحان میشوی.......از نگاه های سنگین مردم به گوشه کناره های زمین پناه میبرم و زمین چه صبری دارد که ما را نمیبلعد....چه بی ملاحظه اند این موجودات دو پای شدید الحن....این مصداق های ترس و اضطراب..الهی شکرت..برای هادی جانم...حفظ کند مرا.....نمیدانم برای چه وقتی است...یادم رفت ارسال را بزنم...رسید تا امروز...هادی اگر تویی..که کسی گم نمیشود
برچسب:
نویسنده: آرتین کوشکی
تاريخ: پنجشنبه
9 تير
1401 ساعت: 5:57